Mijn vindsels zijn er altijd al geweest in mijn leven. Misschien begon het wel toen ik als kind in Zeeland potjes vulde met zand en zeewater om mee naar huis te nemen. Ook was ik eindeloos op zoek naar schelpen of andere schatten die de zee op het strand had achtergelaten.
In het bos is het nu niet anders. Altijd vind ik wel iets waarvan ik denk: dit is de moeite waard. Een bijzondere tak, een steen, een veertje of een stuk boomschors. Thuis krijgen mijn vindsels een mooi plekje waar ze mogen pronken en me blijven verwonderen.
Dus dan ben ik nog altijd op zoek naar wat de natuur prijsgeeft. Tegenwoordig gebruik ik mijn vindsels om bijvoorbeeld mozaïeken te maken of ga ik juist op zoek naar specifieke onderdelen die een vindselkunstwerk compleet maakt maar tijdelijk.
Daarom maak ik er een foto van.
Ik merk dat deze kleine vindselkunstwerkjes me rust geven. Ze nodigen uit om even stil te staan en met aandacht te kijken naar de schoonheid die vaak over het hoofd wordt gezien.
Daarom hebben ze hier ook een plek gekregen, op mijn blog. Misschien brengen ze jou net zoveel verwondering als mij.
Woudsbloei
een combinatie van kracht en zachtheid (natuurmozaïek)
De tamme kastanje (Castanea sativa) bloeit in juni en juli met opvallende, lange witgele katjes. Deze waren al gedroogd en vergeeld en lagen op de bosgrond.
Dennenappels van de grove den op Terschelling gevonden (juni 2026) (een grove den kan 500 jaar worden) en elzenpropjes van de Zwarte els bij ons vakantiehuisje.
De bloemblaadjes van de struikroos en van de dahlia (rood) in mijn tuin.